بسوی ظهور

مهدویت از منظر قرآن و روایات

بسوی ظهور

مهدویت از منظر قرآن و روایات

بسوی ظهور

امیرالمومنین (ع): «هرکس در ذلّت فراگیری دانش ساعتی صبر نکند در ذلّت جهل تا ابد باقی خواهد ماند.».

 قبل از ظهور امام مهدی(عج)، حکومت در حجاز (عربستان) در اختیار چه کسانی است؟ روایات تصریح دارند که حکومت منطقه حجاز، کشور عربستان و حاکمان مکه و مدینه، قبل از ظهور و قیام امام مهدی علیه السلام، حکومتی مخالف اهل بیت و دشمن شیعه، می‌باشد. اما با ظهور و قیام علنی امام مهدی، حکومت بنی فلان، برای همیشه نابود خواهد شد. قبل از ظهور و قیام امام مهدی علیه السلام، منطقه حجاز وکشور عربستان، حکومت به صورت خانوادگی، اداره میشود.

 


البته در روایات اسلامی، از ورود لشکر سفیانی، به حجاز برای دسترسی به شیعیان و محل حضور امام مهدی(عج)، سخن به میان آمده است.


سفیانی پس از حمله به کوفه و تصرف آن، از حضور امام مهدی علیه‌السلام در مدینه مطلع می‌شود، از این‌رو، برای دستگیری آن حضرت سپاهی را به سمت مدینه گسیل می‌دارد. سپاه سفیانی برای دستگیری و کشتن حضرت، عده زیادی را دستگیر می‌کند و به قتل می‌رساند.

امام علی علیه‌السلام در این باره فرموده‌اند:


«... و یبعث بجیش إلی المدینۀ فیأخذون من قدروا علیه من آل محمد صلی‌الله‌علیه‌و‌آله و یقتل من بنی هاشم رجال و نساء فعند ذلک یهرب المهدی والمبیض من المدینۀ إلی مکۀ.»[1]

... سفیانی، سپاهی را به شهر مدینه گسیل می‌دارد و آنها کسانی از خاندان پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله را که بتوانند دستگیر می‌کنند و از بنی هاشم مردان و زنان فراوانی را می‌کشند. در این هنگام مهدی و مبیض به سمت مکه می‌گریزند.

 

اما امام مهدی علیه‌السلام بر طبق سنت حضرت موسی(ع) در هنگام هجرت از دست فرعون زمان (خائفا یترقب) و به صورت مخفیانه، به سمت مکه حرکت می‌کند.

امام باقر علیه‌السلام در روایت معتبری فرموده‌اند:

... و یبعث السفیانی بعثاً إلی المدینۀ فینفر المهدی منها إلی مکۀ فیبلغ أمیر جیش السفیانی أنّ المهدی قد خرج الی مکۀ ... .»[2]

... و سفیانی سپاهی را به مدینه گسیل می‌دارد. حضرت مهدی علیه‌السلام از آن جا به سمت مکه می‌گریزد. به فرمانده سپاه سفیانی، گزارش می‌رسد که امام مهدی به سمت مکه رفته است ... .

 

روایت یاد شده به قرینه ذیل آن، از حوادث پیش از ظهور گزارش می‌دهد، و با صراحت، به اطلاع یافتن سفیانی از حضور امام مهدی علیه‌السلام در مدینه پیش از ظهور، و در نتیجه، به فعالیت‌های حداقل نیمه علنی امام مهدی علیه‌السلام قبل از قیام علنی خویش در ماه محرم، دلالت دارد. سفیانی، پس از آغاز شروع و تثبیت اقتدار خویش در منطقه شام و کشور سوریه و حمله به عراق، به منظور کنترل حجاز که محل شروع حرکت جهانی مهدی موعود علیه‌السلام است، درصدد تصرف حجاز برمی‌آید و سپاهی را به سوی عربستان گسیل می‌دارد.

 

و اما از مقاومت حاکمیت حجاز در برابر سپاه سفیانی سخنی به میان نیامده است. این مطلب می‌تواند به جهت اختلاف، کشمکش و درگیری خاندان بنی فلان بر سر قدرت باشد، هم‌چنان که می‌تواند حاصل توافق خاندان بنی فلان و لشکر سفیانی برای کشتار شیعیان و دستگیری امام مهدی علیه ‌السلام باشد.

 

روایات تصریح دارند که حکومت منطقه حجاز و کشور عربستان و حاکمان مکه و مدینه، قبل از ظهور امام مهدی علیه السلام، حکومتی مخالف اهل بیت و دشمن شیعه، می‌باشد. اما با ظهور و قیام علنی امام مهدی، حکومت بنی فلان، برای همیشه نابود خواهد شد.

 

روایت اول: در حدیثی از امام جعفر صادق علیه السلام، نقل شده است:

 

«… یَا زُرَارَهُ لَا بُدَّ مِنْ قَتْلِ غُلَامٍ بِالْمَدِینَهِ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ أَ لَیْسَ یَقْتُلُهُ جَیْشُ السُّفْیَانِیِّ قَالَ لَا وَ لَکِنْ یَقْتُلُهُ جَیْشُ آلِ بَنِی فُلَانٍ یَجِی‏ءُ حَتَّی یَدْخُلَ الْمَدِینَهَ فَیَأْخُذُ الْغُلَامَ فَیَقْتُلُهُ فَإِذَا قَتَلَهُ بَغْیاً وَ عُدْوَاناً وَ ظُلْماً لَا یُمْهَلُونَ فَعِنْدَ ذَلِکَ تَوَقُّعُ الْفَرَجِ.»[3]

... ای زراره، گریزی نیست از اینکه غلام و جوان ای در مدینه، به شهادت برسد. عرض کردم، فدایتان شوم، آیا لشکر سفیانی اعزامی به حجاز او را خواهد کشت؟ فرمودند: خیر. بلکه نظامیان خاندان بنی فلان، اور ابه قتل خواهند رساند. انان، وارد مدینه خواهند شد و او را بدون اینکه جرمی مرتکب شده باشد، به شهادت می‌رسانند. در این موقع، منتظر فرج و ظهور امام مهدی باشید.»

 

در این روایت، صراحتا، اشاره شده است که شهادت این غلام، توسط عوامل و نیروهای نظامی بنی فلان در کشور حجاز (عربستان) و در شهر مدینه، به شهادت می‌رسد. (قتل غلام بالمدینه) و نه لشکر سفیانی.

بنابراین نشان می‌دهد که بنی فلان، تا آستانه ظهور در کشور حجاز (عربستان) حکومت می‌کنند. و این عبارت «یقتله جیش السفیانی»، قرینه بر این است، این روایات از روایات عصر ظهور، می‌باشد. زیرا در روایات معتبر و متعدد، در منابع شیعه و اهل سنت، به خروج قائم آل محمد و سفیانی در سال واحد، اشاره شده است.

 از جمله در روایتی از امام باقر علیه السلام نقل شده است:

السُّفْیَانِیُّ وَ الْقَائِمُ فِی سَنَهٍ وَاحِدَه.

 سفیانی و قائم هر دو در یک سال نمایان می‌شوند.

 

روایت دوم: همچنین در روایت دیگری، به موضوع حکومت بنی فلان در کشور عربستان، تصریح بیشتری شده است.

در حدیثی از امام علی علیه السلام، چنین نقل شده است:

الا اخبرکم بآخر ملک بنی فلان؟ قلنا: بلی یا امیرالمؤمنین، قال قتل نفس حرام، فی یوم حرام، فی بلد حرام عن قوم من قریش و الذی حلق الحبه، و برأ النسمه ما لهم ملک بعده غیر خمس عشره لیله [4]

آیا شما را از زمان به پایان رسیدن سلطنت خاندان بنی فلان خبر ندهم؟ گفتیم: آری ای امیر مؤمنان؛ حضرت فرمودند: هنگام کشته شدن شخصی بی‌گناه در روز حرام در ماه حرام از خاندان قریش. قسم به آن‌که دانه را شکافت و آدمی را آفرید، پس از آن، بیش از پانزده شب حکومتشان طول نخواهد کشید .

 

در این روایت، به قتل نفس زکیه از نشانه‌های حتمی ظهور، توسط بنی فلان، در بلد حرام (مکه)، در ۲۵ ذی الحجه، ۱۵ روز قبل از ظهور و قیام علنی امام مهدی علیه السلام (در عاشورا ماه محرم) اشاره شده است. در این روایت، امام علی علیه السلام، صراحتا به پایان ملک بنی فلان و نابودی سلطنت خانوادگی بعد از به شهادت رساندن نفس زکیه در کشور حجاز (عربستان) و شهر مکه، اشاره دارد.

با دقت در این دو روایت، مشخص می‌شود که قبل از ظهور و قیام امام مهدی علیه السلام، منطقه حجاز وکشور عربستان، حکومت به صورت خانوادگی اداره می‌شود، زیرا در روایت، به «ملک بنی فلان»، تعبیر شده است. همچنین از شهادت نفس زکیه که از آخرین نشانه های حتمی ظهور است، توسط عوامل خاندان بنی فلان، چنین فهمیده می‌شود که متاسفانه این خاندان، تا آخرین روزهای منتهی به ظهور و قیام علنی امام مهدی علیه السلام، بر حجاز و کشور عربستان، حکومت دارند. اما بعد از شهادت نفس زکیه، دیگر ملک و فرمانروایی آنها، ادامه پیدا نخواهد کرد و بعد از ۱۵روز، قیام و ظهور امام مهدی علیه السلام، رخ خواهد داد و حکومت این خاندان، پایان داده می‌شود.

اختلاف در حکومت عربستان در آستانه ظهور

بعد از اینکه مشخص شد، خاندان بنی فلان، قبل از ظهور، بر عربستان حکومت می کنند. ذکر خواهیم کرد که مساله (اختلاف بین فلان) در روایات متعدد، تصریح شده است.

از امام باقر علیه السلام، نقل شده است:

... وَ لَیسَ فَرَجُکُمْ إِلَّا فِی اخْتِلَافِ بَنِی فُلَانٍ ... وَ لَنْ یخْرُجَ الْقَائِمُ وَ لَا تَرَوْنَ مَا تُحِبُّونَ حَتَّی یخْتَلِفَ بَنُو فُلَانٍ فِیمَا بَینَهُمْ فَإِذَا کَانَ کَذَلِکَ طَمَعَ النَّاسُ فِیهِمْ وَ اخْتَلَفَتِ الْکَلِمَةُ وَ خَرَجَ السُّفْیانِی ‏... .»[5]

... فرج شما جز با اختلاف بنی‌فلان محقق نمی‌شود ... و قائم قیام نمی‌کند و شما هم آنچه را عاشقش هستید نخواهید دید تا وقتی بنی فلان بر سر آنچه در بینشان است مبتلا به اختلاف و درگیری شوند مردم به (حکومت) آنها طمع کنند و وحدت از بین برود و سفیانی خروج کند ... .

 

حتی در روایتی، درباره اختلاف بنی فلان، تعبیر "محتوم" و حتمی به کار رفته است، که نشان از وقوع آن دارد.

از امام صادق علیه السلام نقل شده است:

... خُرُوجُ السُّفْیانِی مِنَ الْمَحْتُومِ وَ النِّدَاءُ مِنَ الْمَحْتُومِ ... و اخْتِلَافُ بَنِی فُلَانٍ مِنَ الْمَحْتُومِ وَ قَتْلُ النَّفْسِ الزَّکِیةِ مِنَ الْمَحْتُوم‏ ... .»[6]

... و خروج سفیانی، حتمی است، ندای آسمانی، حتمی است ... و اختلاف بنی فلان، حتمی است و قتل نفس زکیه، حتمی است ... .

زمان اختلاف در حکومت عربستان

و اما اینکه بین اختلاف خاندان بنی فلان در عربستان با ظهور امام مهدی علیه السلام، چقدر فاصله زمانی است، روایات در این موضوع، ساکت هستند. تنها در روایتی در کتاب کافی مرحوم کلینی، به اختلاف بنی فلان، قبل از خروج سفیانی، اشاره شده است.

لَا تَرَوْنَ مَا تُحِبُّونَ حَتَّی یخْتَلِفَ بَنُو فُلَانٍ فِیمَا بَینَهُمْ فَإِذَا اخْتَلَفُوا طَمِعَ النَّاسُ وَ تَفَرَّقَتِ الْکَلِمَةُ وَ خَرَجَ السُّفْیانِی. »[7]

به آنچه که دوست دارید، نخواهید رسید مگر اینکه بین بین فلان اختلاف شود، پس هر گاه اختلاف شد و مردم در امر حکومت طمع کردند، و تشتت و اختلاف فراگیر شد، بعد از این امر خروج سفیانی رخ می دهد.

 

بنابراین، قبل از ظهور امام مهدی، حکومت در حجاز (عربستان) در اختیار چه کسانی است؟ روایات تصریح دارند که حکومت منطقه حجاز و کشور عربستان و حاکمان مکه و مدینه، قبل از ظهور امام مهدی علیه السلام، حکومتی مخالف اهل بیت و دشمن شیعه، می باشد. اما با ظهور و قیام علنی امام مهدی، حکومت بنی فلان، برای همیشه نابود خواهد شد. انهم یرونه بعیدا و نراه قریبا.

گروه آیین و اندیشه فرهنگ نیوز- مصطفی امیری



[1] کورانی، معجم احادیث الامام المهدی، ج 3، ص 91

[2] نعمانی، الغیبۀ، ص 392

[3] نعمانی، الغیبۀ، ص 166-167

[4] نعمانی، الغیبۀ، ص 258

[5] کلینی، الکافی، ج 8، ص 209

[6] شیخ طوسی، الغیبۀ، ص 435

[7] کلینی، الکافی، ج 8، ص 209

 

موافقین ۱ مخالفین ۰ ۹۵/۰۵/۱۷

نظرات  (۱)

سلام.خوب بود.ممنون
حکومت خانوادگی در عربستان یعنی به چه شکل?
مبیض که با حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف به سمت مکه میگریزد کیست?
پاسخ:

سلام علیکم تشکر

طبق روایات رسیده، یکى از یارانش آن حضرت را همراهى مى‏کند که نام او در روایت پیشین منصور و در روایتى دیگر منتصر آمده است و شاید نام مبیّض‏ که در روایت گذشته آمده است منتصر بوده و اشتباه ذکر نشده است.

حکومت خانوادگی یعنی پادشاهی و سایر مناصب به اعضای خانواده سپرده شود چنانچه آل سعود پادشاهی از آن فرزندان عبدالعزیزاست

عبدالعزیز بن عبدالرحمن بن فیصل بن ترکی بن عبدالله بن محمد بن سعود (۱۸۷۶ یا ۱۸۸۰[۲] - ۹ نوامبر ۱۹۵۳) معروف به ملک عبدالعزیز و ابن سعود، اولین پادشاه و بنیان‌گذار پادشاهی عربستان سعودی بود.

ملک عبدالعزیز، ۹ نوامبر ۱۹۵۳ در ۷۸ سالگی درگذشت.

وی از سال ۱۹۰۲ پس از کودتایی خونین، حکومت بر ریاض را به دست آورد و از ۱۹۲۲ بر کل منطقه نجد (مرکز عربستان) مسلط شد و از ۱۹۲۵ حجاز را به قلمرو خود افزود و در سال ۱۹۳۲ کشور جدیدی را با نام عربستان سعودی بنیان گذاشت. وی فرزندان بسیار زیادی داشت و تمامی پادشاهان بعدی عربستان (ملک سعود، ملک فیصل، ملک خالد، ملک فهد،ملک عبدالله و سلمان بن عبدالعزیز) تا به اکنون فرزندان مستقیم وی بوده‌اند.

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">