بسوی ظهور

مهدویت از منظر قرآن و روایات

بسوی ظهور

مهدویت از منظر قرآن و روایات

بسوی ظهور

امیرالمومنین (ع): «هرکس در ذلّت فراگیری دانش ساعتی صبر نکند در ذلّت جهل تا ابد باقی خواهد ماند.».

علامتهاى مخصوص سال ظهور

شنبه, ۱۳ شهریور ۱۳۹۵، ۱۰:۲۱ ق.ظ

در این نوشتار بنا داریم به حوادثى که در سال ظهور بروز مىکند، اشاره کنیم، سالى که به زودى با نشانهها و حوادث سال مشرف به ظهور امام بزرگوارمان حضرت مهدى علیه السّلام است، همراه خواهیم شد، آنگونه که طبق ترتیب زمانى بیان شده براى آنها در روایات معصومین، علیهم السّلام، به آرزو و هدف خویش نایل شویم و مؤمنان تصویرى کلى و فراگیر از این حوادث و نشانهها و علم به اینکه آنها جزء حتمیات هستند، داشته باشند.

 این علایم حتمى آنطورکه در روایات زیادى از آنها یاد شده پنج نشانهاند؛ امام صادق علیه السّلام فرمودند:

خمس قبل قیام القائم: الیمانی و السفیانی و المنادی ینادی من السماء و خسف البیداء، و قتل النفس الزکیة[1].

پنج چیز قبل از قیام قائم علیه السّلام رخ مىدهد: 1- خروج یمانى 2-خروج سفیانى 3- منادىاى که از آسمان ندا مىدهد 4- فرو رفتن (خسف) در بیابان 5- کشته شدن نفس زکیه.

حوادث سال ظهور بسیار زیادند که به بارزترین و آشکارترین آنها- البته آنقدر که با توجه به ترتیب زمانى و با در نظر گرفتن به روایاتى که در دسترس داریم و امکانپذیر است- اشاره مىکنیم.

پیش از ورود به بحث لازم است به حوادثى که به شکل اجمالى به آنها اشاره شده و بهطور کلى و عمومى بر سال ظهور و ویژگیهاى آن دلالت مىکند، نظرى بیفکنیم.

1. فرد بودن رقم سال ظهور

از امام صادق علیه السّلام نقل شده که فرمودند:

لا یخرج القائم إلا فی وتر من السنین؛ سنة إحدى أو ثلاث أو سبع أو تسع[2].

حضرت جز در سال فرد مانند یک، سه، هفت یا نه قیام نمىکنند.

این حدیث سال ظهور را بهطور اجمالى معرفى مىکند و لیکن زمان ظهور مبارک حضرتش را برخى احادیث دقیقتر مشخص مىکنند.

 ابو بصیر از امام صادق علیه السّلام نقل کردهاند:

... و یقوم- القائم- فی یوم عاشوراء و هو الیوم الذی قتل فیه الحسین بن علی علیه السّلام، لکأنی به فی یوم السبت العاشر من المحرم، قائما بین الرکن و المقام، جبرائیل بین یدیه ینادی بالبیعة له فتصیر شیعته منأطراف الأرض تطوى لهم طیا، حتى یبایعوه فیملأ اللّه به الأرض عدلا، کما ملئت جورا و ظلما[3].

در روز عاشورا که روز به شهادت رسیدن حسین بن على علیه السّلام است قیام خواهند کرد؛ گویا در روز شنبهاى که عاشورا است با او هستم در حالى که میان رکن و مقام ایستاده و جبرئیل در مقابلش براى بیعت با او دعوت مىکند و شیعیان از نقاط مختلف زمین با طى الارض به سوى او مىشتابند که با او بیعت کنند و خداوند تبارک و تعالى به وسیله ایشان زمین را همانطورکه از ظلموجور پر شده از عدالت و دادگسترى پر کند.

با توجه به این روایتها و دیگر روایات که در دسترس داریم مىتوانیم بعضى از ویژگیهاى سالى را که ان شاء اللّه ظهور خواهند کرد، بیان کنیم که طبق نظام عددى یا رقمى و برحسب تقویم اسلامى، سال ظهور فرد است و روز طلوع آن خورشید تابان هم شنبه دهم محرّم الحرام که مصادف با عاشوراى حسینى است.

2. سالى همراه با باران فراوان

از نشانههاى سال ظهور این است که در آن سال، باران بسیارى مىبارد و به دنبال این بارش زیاد محصولات و میوهها و خرماهاى مختلف خراب شده و از بین مىروند؛ چراکه باران گاهى رحمت است و نعمت و گاهى مایه عذاب و نقمت. از امام صادق علیه السّلام روایت شده که فرمودند:

قدام القائم علیه السّلام لسنة غیداقة. یفسد فیها الثمار و التمر فی النخل، فلا تشکوا فی ذلک[4].

در سال پیش از ظهور قائم علیه السّلام باران فراوانى مىبارد که محصولات و خرماهاى مختلف نخلستانها از بین مىرود ولى شما درباره این حادثه شک نکنید.

و سعید بن جبیر چنین نقل کرده است:

إن السنة التی یقوم فیها القائم المهدی، تمطر الأرض أربعا و عشرین مطرة ترى آثارها و برکتها إن شاء اللّه[5].

در سالى که حضرت مهدى علیه السّلام ظهور مىکنند، بیست و چهار باران نازل مىشود که اثرات و برکات آن مشهود خواهد شد. ان شاء اللّه.

و بر همین اساس است که مىتوان به معناى چنین احادیثى پى برد که به عنوان نمونه امام صادق علیه السّلام مىفرمایند:

سنة الفتح ینبثق الفرات حتى یدخل فی أزقة الکوفة، و فی روایة اخرى: سنة عام الفتح، ینشق الفرات حتى یدخل أزقة الکوفة[6].

در سال پیروزى حضرت فرات چنان شکافته مىشود که آب وارد کوچههاى کوفه مىشود.

و در روایتى دیگر:

در سال پیروزى، فرات شکافته شده و آبهاى آن وارد کوچههاىکوفه مىشود.

3. سالى آکنده از زمینلرزهها و خوف و فتنههاى بسیار:

امام صادق علیه السّلام فرمودهاند:

علامتها أن تکون فی سنة کثیرة الزلازل و البرد[7].

از نشانههاى قیام آن حضرت این است که در سالى پر از زلزله و سرما اتفاق مىافتد.

أبشرکم بالمهدی یبعث فی أمتی على اختلاف من الناس و زلازل[8].

مهدى را به شما بشارت مىدهم که پس از پدید آمدن اختلافات در میان امتم و زلزلههاى بسیار ظهور خواهد کرد.

و یومئذ یکون اختلاف کثیر فی الأرض و فتن[9].

در آن زمان اختلافات شدید و فتنههاى بسیار در زمین پیش مىآید.

قدام القائم موتان: موت أحمر، و موت أبیض، حتى یذهب من کل سبعة، خمسة[10].

پیش از آمدن قائم دو مرگ مشاهده خواهد شد، مرگ قرمز و مرگ سفید بهطورىکه از هرهفت نفر، پنج نفر بمیرند.

حضرت على علیه السّلام هم فرمودند:

بین یدی المهدی موت أحمر، و موت أبیض، و جراد فی حینه و جراد فی غیر حینه، کألوان الدم، أما الموت الأحمر، فالسیف و أما الموت الأبیض، فالطاعون[11].

پیشاپیش حضرت مهدى مرگ سرخ و مرگ سفید پیش مىآید و حمله ملخها در زمان او و در غیر زمانش مانند رنگهاى خون کشتار قرمز (ناشى از جنگ) و شمشیر است و مرگومیر سفید به خاطر طاعون خواهد بود.

عبد اللّه بن بشار هم از آن حضرت علیه السّلام نقل کرده است که فرمودند:

إذا أراد اللّه أن یظهر قائم آل محمد، صلّى اللّه علیه و آله، بدأ الحرب من صفر إلى صفر و ذلک أوان خروج قائمنا[12].

زمانى که خداوند تبارک و تعالى اراده کند که قائم آل محمد، علیه السّلام، را ظاهر نماید با جنگى که آغاز و پایانش در ماه صفر است شروع مىکند که این ابتداى قیام قائم ما [اهل بیت] است.

جابر جعفى مىگوید: از امام باقر (ع) پرسیدم که معناى وَ لَنَبْلُوَنَّکُمْ بِشَیْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ[13] چیست؟ حضرت فرمودند:

یا جابر! ذلک خاص و عام. فأما الخاص من الجوع بالکوفة، و یخص اللّه به أعداء آل محمد، صلّى اللّه علیه و آله، فیهلکم اللّه، و أما العام فبالشام، یصیبهم خوف و جوع ما أصابهم مثله قط، و أما الجوع فقبل قیام القائم (ع)، و أما الخوف فبعد قیام القائم (ع)[14].

جابر [این آیه] یک معناى خاص دارد و یک معناى عام. معناى خاص، گرسنگى در کوفه است که خداوند آن را مخصوص دشمنان آل محمد، علیهم السّلام، قرار داده و به وسیله آن، آنها را هلاک مىکند.

ولى معناى عام آن در شام محقق مىشود که اهل آنجا به خوف و هراس و گرسنگى مبتلا مىشوند که احدى به مانند آن مبتلا نشده باشد و گرسنگى پیش از قیام قائم (ع) است و خوف و هراس پس از قیام قائم (ع).

امام باقر (ع) هم در این رابطه مىفرمایند:

لا یظهر المهدی إلا على خوف شدید من الناس، و زلازل تصیب الناس، و طاعون و سیف قاطع بین العرب، و اختلاف شدید بین الناس و تشتت فی دینهم و تغیر فی حالهم، یتمنى المتمنی الموت مساء و صباحا ... إلى أن قال: فخروجه یکون عن الیأس و القنوط، فیا طوبى لمن أدرکه و کان من أنصاره، و الویل کل الویل لمن خالفه و خالف أمره[15].

حضرت مهدى (ع) جز در این شرایط ظهور نمىکند: مردم شدیدا دچار هراس و گرفتار زلزلههاى بسیار و طاعون شوند و جنگ آشکار و شدیدى میان اعراب واقع شود. اختلاف در دین و آیین پیدا کرده و وضعیت و احوالشان متغیر مىگردد. هرکس آرزویى داشته باشد، آرزویش در هر صبح و عصر مرگ است. تا آنجا که فرمودند: قیام ایشان پس از یأس و ناامیدى [مردم] است. خوشا به حال کسى که او را درک کند و از یاورانش باشد؛ واى و صدها واى بر آنکه با او مخالفت کند و از امرش نافرمانى و سرپیچى نماید.

ابو بصیر از امام صادق علیه السّلام نقل کرده که فرمودند:

لا بدّ أن یکون قدّام القائم فتنة تجوع فیها الناس، و یصیبهم خوف شدید من القتل، و نقص من الأموال و الأنفس و الثمرات، فان ذلک فی کتاب اللّه لبین، ثم تلى هذه الآیه، وَ لَنَبْلُوَنَّکُمْ بِشَیْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرِینَ[16] و[17].

ناچار پیش از قیام قائم فتنهاى پیش مىآید که مردم در آن گرسنه مىشوند و هراس شدیدى از کشتارها در دلشان مىافتد و مبتلا به کاستى و کم شدن اموال و محصولات و جانهایشان مىشوند. اینمسئله در قرآن مطلبى روشن و واضح است.

و سپس حضرت این آیه را تلاوت فرمودند:

حتما شما را با سختیها همانند ترس و گرسنگى و نقصان اموال و نفوس و آفات زراعت بیازماییم و به صابران مژده و بشارت بده.

از این مجموع احادیث شریف که سال ظهور را توصیف مىکنند درمىیابیم که آن سال، سالى است با زمینلرزهها و فتنههاى بسیارى که حکایت از نبود و فقدان ثبات سیاسى در برخى کشورها و کثرت اختلافات و جنگها مىکنند که آن هم به جنگى جهانى، ختم مىشود که در روایات از آن به جنگ و «معرکه قرقیسیا» یاد شده است و نتیجه آن زیاد شدن جنگها، خوف و هراس و گرسنگى و کشتارها و مرگومیرها مىباشد و حوادث و اتفاقات این سال به ظهور حضرت مهدى علیه السّلام منتهى شده جهان پر از عدل و قسط مىگردد.[18]

 

 



[1] الارشاد، ج 2، ص 279؛ شیخ صدوق، کمال الدین، ص 649؛ الغیبة شیخ طوسى، ص 267؛ شیخ طبرسى، اعلام الورى، ص 426.

[2] اعلام الورى، ص 430؛ بحار الانوار، ج 2، ص 291؛ منتخب الاثر، ص 464.

[3] الارشاد، ج 2، ص 379؛ اعلام الورى، ص 430.

[4] اعلام الورى، ص 428؛ بشارة الاسلام، ص 125؛ الارشاد، ج 2، ص 377.

[5] اعلام الورى، ص 429؛ الغیبه شیخ طوسى، ص 269.

[6] اعلام الورى، ص 429؛ بشارة الاسلام، ص 125؛ الارشاد، ج 2، ص 377؛ الغیبة شیخ طوسى، ص 274.

[7] یوم الخلاص، ص 543؛ نجفى، شیخ محمد مهدى، بیان الائمه، علیهم السّلام، ج 2، ص 431.

[8] کمال الدین، ص 655؛ بحار الانوار، ج 52، ص 182.

[9] کمال الدین، ص 655؛ بحار الانوار، ج 52، ص 182.

[10] کمال الدین، ص 655؛ بحار الانوار، ج 52، ص 182.

[11] الغیبة نعمانى، ص 185؛ الارشاد، ج 3، ص 372؛ الغیبة شیخ طوسى، ص 267.

[12] بیان الائمه، علیهم السّلام، ج 1، ص 335.

[13] سوره بقره( 2)، آیه 155.

[14] الغیبة نعمانى، ص 168؛ بحار الانوار، ج 52، ص 229.

[15]بحار الانوار، ج 52، ص 231؛ حایرى یزدى، شیخ على، الزام الناصب، ج 2، ص 162

 [16]سوره بقره( 2)، آیه 155.

 [17]الغیبة نعمانى، ص 168؛ بحار الانوار، ج 52؛ ص 229.

[18] شش ماه پایانى ؛ صص60-70

ساده، مجتبى، شش ماه پایانى (تقویم حوادث ششماهه پیش از ظهور)، 1جلد، موعود عصر (عج) - تهران (ایران)، چاپ: 6، 1388 ه.ش.

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۵/۰۶/۱۳
علی مویدی

نظرات  (۳)

++++
۱۴ شهریور ۹۵ ، ۱۲:۲۰ سعید پارسا ارسنجانی
++++
۱۶ شهریور ۹۵ ، ۱۲:۲۳ نازنین خوشرو
++++

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">